iLiAS non-Walker

Πέμπτη και 5η μέρα στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Σκέφτομαι πότε θα βγω από εδώ έτσι ώστε να συρθώ σιγά-σιγά μακριά (βλ. πατερίτσες, νάρθηκας) από το δωμάτιο 252 της Ορθοπεδικής κλινικής.

Τρία κρεβάτια, τηλεόραση υγρών κρυστάλλων, κουρτίνα με όμορφα μπλε-κίτρινα γεωμετρήματα και θέα την ταράτσα της απέναντι πτέρυγας. Τα μάτια μου έχουν οργώσει τον χώρο 100άδες φορές από την στιγμή που άνοιξαν την Κυριακή και αφότου είχε αποχωρήσει η θολούρα της νάρκωσης.

Θέλω κιόλας να βγω έξω, να τρέξω μέσα στην αγκαλιά όλων αυτών που με περιμένουν. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά. Πρέπει να πονέσω, και θα πονέσω. Αυτό δε με πειράζει όμως γιατί θα μου μάθει πράγματα για εμένα. Ηθικό; Μια φορά και έναν καιρό, ακμαιότατο. Τώρα στα υπόγεια γιατί γνωρίζω πόσες ωραίες στιγμές θα στερήσω απ' όλους και κυρίως εκείνη που ξεροσταλιάζει δίπλα στον κύριο ξεροκέφαλο.

Νύσταξα...Λειτούργησε το παυσίπονο που μου δίνουν. Αφήνομαι στον Μορφέα...

(Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009)

Sanitarium

Ένδεκα μέρες μέσα στο γκρίζο κτίριο του νοσοκομείου 'Λαϊκό'. Η ρουτίνα καθημερινή και αδυσώπητη για να σου θυμίζει ότι είσαι καλά μαγκωμένος εδώ. Τα αόρατα δεσμά σου ρυθμίζονται από τον υδράργυρο και τις τιμές του. Ανεβαίνουν οι ενδείξεις; Σφίγγουν τα δεσμά. Ξεχνιούνται και πέφτουν; Χαλαρώνουν οι 'αλυσίδες' και σκάνε τα χαμόγελα αισιοδοξίας.

Τι κτίριο κι' αυτό όμως... Τόσες αντιθέσεις μαζεμένες στον ίδιο χώρο. Ευτυχία κ' δυστυχία. Ζωή και θάνατος. Ελπίδα και απαισιοδοξία. Παράσταση με πρωταγωνιστές, ειδικούς επισκέπτες και κομπάρσους. Κάπου εκεί παίζω και εγώ τον ρόλο μου. Διαβάζω το κείμενο μονορούφι και περιμένω να τελειώσουν οι ατάκες μου για να αποχωρήσω ένδοξα από το μονόπρακτο 'Ηλίας @ ΓΝΑ Λαϊκό'.

Δεν ξέρω αν γίνεται διακριτό στους γύρω μου, αλλά έχω κουραστεί. Εύχομαι αυτή την κούραση να μην την μεταδίδω σε εκείνους που βάζουν χρώμα στην παλέτα, λιακάδα στο δωμάτιο 252 και με φορτίζουν με ενέργεια για να ανέβω την ανηφόρα. Δεν ξέρω πως να δείξω την ευγνωμοσύνη και την αγάπη μου δίχως αυτό να φανεί υπερβολικό, δίχως να φανεί 'ασθενής είναι, ας μην του πάμε κόντρα...'. Βοηθάει στη γιγάντωση βλέπεις και το σανατόριο που είμαι κλεισμένος και φροντίζει να αλλοιώνει τα πάντα γύρω του.

Sanitarium, leave me be
Sanitarium, just leave me alone

Metallica - Sanitarium

(9 Σεπτεμβρίου 2009)

Walk Again

Καυτή άσφαλτος, καλά γυαλισμένες γραμμές του τραμ, κάγκελα βαθιά μπηγμένα στο έδαφος, φρενάρισμα σε δύο ρόδες και άξαφνα απομένουν τριάντα μέρες μέχρι να περπατήσω ξανά. Νιώθω σαν το μικρό παιδί που αυτή τη φορά έχει συναίσθηση του τι πάει να καταφέρει. Ανυπομονώ να πατήσω και πάλι τα πόδια μου στη γη για να περπατήσω /τρέξω δίπλα της.

Κάθε λίγο τα βήματα θα σμίγουν για να γεμίζει το ντεπόζιτο με τις δυνάμεις μου και αδειάζει εκείνο με τον πόνο. Θα χρειάζομαι ξεκούραση συχνή και ανάσες βαθιές για να την προλάβω. Εκείνη ορμάει μπροστά και εγώ δεν σκοπεύω να την χάσω από το πεδίο μου. "Μέχρι της τελευταίος ρανίδας" που λέγαμε και σε εκείνο τον όρκο.

Όταν το καταφέρω θα το γιορτάσω με την καρδιά μου, μέσα σε μια αγκαλιά γεμάτη με ζεστασιά και μωβ αποχρώσεις. Μου λείπουν όλα τώρα. Τα πιο απλά και τα πιο σύνθετα. Τα μονόχρωμα και τα πολύχρωμα. ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΓΩ ΑΠΟ ΕΔΩ!

Summertime

'Σκαλίζεις' αμέριμνα πάνω στο πληκτρολόγιο φράσεις σε διαλέκτους ακαταλαβίστικες για τους περισσότερους, αλλά κατανοητές σε εσένα. Λύνεις προβλήματα που 'ταΐζουν' και 'παχαίνουν' αχόρταγες χρηματοκεντρικές οντότητες. Παλεύεις να ξεφύγεις από τα προβλήματα που σε ακολουθούν όπως ο υπάκουος σκύλος το αφεντικό του...

Κάποια στιγμή όμως το μάτι ξεφεύγει από τα αλφαριθμητικά, το μυαλό πατάει το πλήκτρο που γράφει πάνω του 'pause' και όλα μαζί 'σκοντάφτουν' στο ημερολόγιο που έχει μαραζώσει περιμένοντας να ασχοληθείς μαζί του. Εκείνο δεν χάνει την ευκαρία του και σου μαρτυρά ότι είναι 28 Ιουλίου.Έφτασε το 'καλοκαίρι'...

Είναι ώρα να βγει εκτός ηλεκτρικού δικτύου ο υπολογιστής, να ανοίξει η πόρτα για να αφήσεις το γκρίζο γραφειάκι πίσω σου, να τρέξει το αυτοκίνητο σε δρόμους στριφογυριστούς και πράσινους, να σαλπάρει το καράβι σε θάλασσες 'τσαλακωμένες' και γαλάζιες, να απογειωθεί το αεροπλάνο σε ουρανό με μοναδική παρέα τον ήλιο. Όλα αυτά θα σε φέρουν στην δική σου 'ήρεμη παραλία'. Στο δικό σου σημείο 'φόρτισης' και 'αποκατάστασης'. Έφτασε και η σειρά μου λοιπόν...

Εύχομαι καλό 'καλοκαίρι' σε όλους σας.


Janis Joplin - Summertime

Summertime, and the livin' is easy
Fish are jumpin' and the cotton is high
So, hush little baby, don't you cry...

Ύβρις, Μήνις, Νέμεσις

Όταν αγνοείς τα σημάδια, όταν κλείνεις τα αυτιά σου και αποφασίζεις να πατήσεις το 'γκάζι στη στροφή', όταν ξεπερνάς το όριο, γνωρίζεις μέσα σου ότι έχεις διαπράξει την λεγόμενη 'ύβρις'. Αλλά σ'αυτό το σύμπαν δεν είμαστε μόνοι και βαριεστημένοι κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Δεν κινούμε τα νήματα όπως και όταν θέλουμε. Αόρατα μάτια μας παρακολουθούν, ενώ εμείς νομίζουμε ότι όλα όσα κάνουμε περνούν απαρατήρητα, μέσα από το καμουφλάζ που μας φτιάχνει η πηγμένη πόλη.

Έτσι συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο, με το ίδιο τέμπο, έως ότου η 'μήνις' αποστείλει την εντολοδόχο και διεκπεραιώτρια Νέμεσις να εισπράξει το αντίτιμο για τα έως τώρα πραγμένα. Αν έχεις να πληρώσεις, καλώς. Την γλυτώνεις, βάζεις κάτω το κεφάλι, ενδυναμώνεις την λογική σου και εύχεσαι να μάθεις γρήγορα από το λάθος που μπορεί να σου κόστιζε τη ζωή καθώς και κάποιο αθώου συνανθρώπου που έτυχε να είναι στο διάβα σου. Αν δεν έχει να πληρώσεις, τότε ξεκινά η 'κατάσχεση' που θα σου αφαιρέσει με το ζόρι το δεδικασμένα..

Metallica - ...And justice for all

The Ultimate in Vanity
Exploiting Their Supremacy
I Can't Believe the Things You Say
I Can't Believe
I Can't Believe the Price You Pay
Nothing Can Save You...

Ezy rider...

There goes Ezy
Ezy Ryder
Ridin' down the highway of desire
He says the free wind
Takes him higher
Tryin' to find his heaven above
But he's dyin' to be loved


He's tellin' me livin'
Is so magic
Something is forever
So he claims
Hes talkin' 'bout lyin'
Its so tragic baby
But don't you worry 'bout today
We got freedom comin' our way

How long
Do you
Think he is gonna last
Carryin out on a gas ?

See all the others say
do what you please
Gotta get the brothers together
And the right to be free
In a cloud of angel dust
I think I see me a freak
Hey motorcycle mama
You gonna marry me?

http://www.youtube.com/watch?v=iCxG9ZsiT6k&feature=related

Friend...ship...noitaleR

Άσπρο και μαύρο. Μέρα και νύχτα. Φιλία και ερωτική σχέση. Όροι διαμετρικά αντίθετοι που ο ένας εξουδετερώνει τον άλλον. Πολλοί θα διαφωνήσουν για το τρίτο στοιχείο από την λίστα με τα 'αντώνυμα' που προανέφερα. Χμ...Για σταθείτε όμως. Ας τα βάλουμε λίγο στην 'αρένα'.

Φιλία...Η πιο δυνατή σχέση που μπορεί να αναπτύξει το ον που ονομάζεται άνθρωπος. Η πραγματική είναι και ανιδιοτελής, αντέχει στο χρόνο, δεν ξεθωριάζει ακόμη και αν περνά 'φουρτούνες'. Ημερομηνία λήξης; Ακαθόριστη.

Ερωτική σχέση...Η έκφραση του πλέον αρχέγονου ενστίκτου που συνήθως την κατονομάζουν και ως επιλεκτική συγγένεια. Συνήθως, ξεθωριάζει με το πέρασμα του χρόνου μιας και η οργανική χημεία δεν της δίνει και πολλά περιθώρια για 'αιώνια νιότη'. Ημερομηνία λήξης; Προσεχώς.

Τι γίνεται όμως όταν ο ένας μπαίνει στα χωράφια του άλλου; Δεν αναφέρομαι βέβαια στην περίπτωση που δύο φίλοι καταλήγουν να περάσουν στην αντίπερα όχθη, αλλά σ' αυτή που μια ερωτική σχέση δρα με τρόπο που ατονεί την φιλία μας με άτομα. Θα μου πείτε ότι είναι αναμενόμενο μιας και ο έρωτας σε κάνει να σκέφτεσαι με τρόπο αλλόκοτο, να βλέπεις μέσα από ένα 'ροζ συννεφάκι'. Όταν δε μπαίνει και ο παράγοντας σεξ στο παιχνίδι, το συννεφάκι γίνεται κόκκινο και μάλιστα πυκνό.

Καλές δικαιολογίες οι παραπάνω. Σας έπεισαν; Εμένα όχι μιας και είναι αρκετά 'αναίμακτες'. Το θέμα συζήτησης είναι και πάλι η ισορροπία. Η έμμετρη και περιοδική εναλλαγή του χρόνου που μοιράζουμε σε φίλους και ερωτική σχέση. Που θέλω να καταλήξω; Έχετε παραμελήσει ποτέ τους φίλους σας για μια σχέση; Αν τελικά έγινε αυτό, πως αντέδρασαν εκείνοι; Στο μυαλό μου υπάρχει ένας τέτοιος ανεμοστρόβιλος αυτές τις μέρες. Και πάλι είμαι ο πρώτος στη λίστα που μου κάνω αυτές τις ερωτήσεις. Απαντήσεις; Προσεχώς...

Decomposing me

Την ιδέα πίσω από αυτή την ανάρτηση την δανείστηκα από ένα άλλο blog...27 ζουμερές ερωτήσεις...27 ανούσιες απαντήσεις...

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

Να μην μένω στάσιμος...

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Προς το παρόν το ξυπνητήρι. Θα προτιμούσα ένα φιλί...

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Χθες το μεσημέρι βλέποντας τον τίτλο από ένα 'πικάντικο' spam mail (πραγματικά, είναι ευρηματικοί οι τύποι που τα γράφουν)...

4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

Η αναλυτικότητα...

5. Το βασικό ελάττωμά σας;

Ώρες-ώρες είμαι αναβλητικός...

6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Σε αυτά που είναι αναστρέψιμα και δεν βλάπτουν την εμπιστοσύνη μου σε πρόσωπα και καταστάσεις...

7. Ποιοι είναι οι ήρωες σας σήμερα;

Οι αντί-ήρωες. Αυτοί που δεν θέλουν τα φώτα της δημοσιότητας και τα στεφάνια ελιάς...

8. Το αγαπημένο σας ταξίδι;

Περπάτημα από τα Εξάρχεια ως το σπίτι μου...

9. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

William Gibson...Ηλεκτρόδια, νέον, Ono-Sendai και cowboys του διαδικτύου...

10. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

Την ντομπροσύνη...

11. …και σε μια γυναίκα;

Την ευθύτητα...

12. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Ο Jimi Hendrix. Ψυχεδέλεια, χρωματική κίνηση, blues, καινοτομία που ακόμη και τώρα είναι αξεπέραστη...

13. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

Neuromancer του William Gibson (http://en.wikipedia.org/wiki/Neuromancer). Η επινόηση του cyberpunk, η ιδέα πίσω από το Matrix, ένα ταξίδι βαφτισμένο στο χρώμιο...

14. Η ταινία που σας σημάδεψε;

The Fountain του Aronofsky (http://www.cine.gr/film.asp?id=708040&page=4)

15. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

O Boris Vallejo...(http://vallejo.ural.net/)

16. Το αγαπημένο σας χρώμα;

Titanium Grey...

17. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Που δεν το έχω βάλει ακόμη κάτω...

18. Το αγαπημένο σας ποτό;

Southern Comfort on-the-rocks...(a fruit, spice, and whiskey flavored liqueur)

19. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Για τα πράγματα που δε λέω, όταν πρέπει...

20. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;

Τον εγωισμό που δεν έχει λόγο ύπαρξης...

21. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Τα 'χάδια' στην κιθάρα μου...

22. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Ότι κάποια μέρα θα πάψω να είμαι δημιουργικός...

23. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Όταν αυτό θα είναι ανώδυνο ή ασήμαντο...

24. Ποιο είναι το μότο σας;

Bring chaos...You can!

25. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Στον ύπνο μου...(ok, διάλεξα το πιο ανώδυνο)

26. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

Να μου απαντήσει στην ερώτηση, γιατί έβαλε τόσο χαμηλά το 'μήλο'...

27. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

Purple haze all in my brain
Lately things just dont seem the same
Actin funny, but I dont know why
'scuse me while I kiss the sky
Purple haze all around
Dont know if Im comin up or down
Am I happy or in misery?
What ever it is, that girl put a spell on me
Help me...

Hear My Train Α Comin'....

Σε όλες τις φάσεις του 'δρομολογίου' που ονομάζουμε ζωή έχουμε δίπλα μας συνταξιδιώτες αφοσιωμένους, αλλά και απλούς συνοδοιπόρους που τυχαίνει να βρίσκονται στην ίδια ρότα μ' εμάς εκείνη τη στιγμή. Άνθρωποι που αρκεί μόνο η παρουσία τους δίπλα σου για να νιώσεις ότι δεν είσαι μόνος. Χωρίς αποδεικτικά στοιχεία και όμορφα, αεράτα λόγια. Άτομα που τα βλέπεις αναλώσιμα και δεν έχουν να σου δώσουν κάτι ακόμη και αν προσπαθήσεις να τα πλησιάσεις.

Όπως με όλα τα ταξίδια, έτσι και σ' αυτό γίνονται οι απαραίτητες 'στάσεις'. Κόσμος έρχεται και κόσμος φεύγει. Το 'βαγόνι' αδειάζει και γεμίζει με ρυθμό ακανόνιστο. Εσύ απλά κάθεσαι αναπαυτικά στο κάθισμα που κοιτά το παράθυρο και αναρωτιέσαι ποιος θα κάτσει δίπλα σου μέχρι την επόμενη στάση.

Αναρωτιέσαι αν θα σταθεί κάποιος δίπλα σου. Αναρωτιέσαι αν η διάδοχη κατάσταση θα γεμίσει με τρόπο ουσιαστικό τον χρόνο μέχρι τον επόμενο σταθμό. Η σκέψη τρέχει παρέα με την φαντασία και εσύ αρχίζεις να νιώθεις την γνώριμη επιτάχυνση από την επανεκκίνηση του ταξιδιού...

Υ.Γ. : Αφιερωμένο στο φιλαράκι που αλλάζει λημέρια, αλλά όχι 'γειτονιά'...

"Well, I wait around the train station
Waitin' for that train
Waitin' for the train, yeah
Take me home, yeah
From this lonesome place
Well, now a while lotta people put me down a lotta changes..."

Jimi Hendrix - Hear My Train A Comin'

http://www.youtube.com/watch?v=wCQBbgb_Lvo